Z lotu ptaka

"Lotnicza podróż" nad Gminą Cedynia

Zapraszamy do oglądania zdjęć lotniczych wykonanych przez firmę Aerofoto B.Z. Chojęta, na zlecenie Urzędu Miejskiego w Cedyni, w lipcu 2014 r. Galeria znajduje się na naszym profilu portalu społecznościowego Facebook, zachęcamy jednocześnie do polubienia profilu. W każdą środę nowe zdjęcie z przelotu nad Gminą Cedynia.

GALERIA

Gmina Cedynia z lotu ptaka

< - kliknij zdjęcie aby zobaczyć film - >

Cedynia z lotu ptaka

Prezentujemy kilka zdjęć lotniczych wykonanych przez Rafała Matuszaka z Myśliborza.

Czytaj więcej: Cedynia z lotu ptaka

Cedynia z lotu ptaka

Rozpoczynamy cykl prezentacji zdjęć z lotu ptaka. Co piątek, na naszych stronach internetowych, pojawią kolejne fotografie z gminy Cedynia.

Zrobienie zdjęć zlecił burmistrz już w zeszłym roku. Samolot latał nad gminą w październiku. Cześć zdjęć została wykorzystana do kalendarza ściennego na 2008 rok.

Dziś prezentujemy ujęcie Cedyni. Jesienny krajobraz uchwycony został od strony południowej. Prezentuje najstarszą część miasta m.in. z rynkiem i grodziskiem. Na polderze widać zabudowania z drugiej połowy XIX w. i te wybudowane w czasach PGR (Państwowego Gospodarstwa Rolnego w Cedyni).

{gallery}layout/galeria/z_lotu_ptaka/cedynia/{/gallery}

Gmina Cedynia z lotu ptaka – Bielinek

Wracamy do naszych co piątkowych prezentacji lotniczych gminy Cedynia. Tym razem proponujemy fotografię przedstawiającą Bielinek. Zdjęcie ukazuje prawie całą wieś. Podniebna fotografia podkreśla malownicze położenie Bielinka nad Odrą.

Rozbudowa kopalni kruszyw uczyniła z Bielinka wieś robotniczą. Robotnicy zamieszkiwali ją już dużo wcześniej. W 1722 r. powstała cegielnia, a później smolarnia. Po cegielni zostało wyrobisko, zalane obecnie wodą, widoczne w dolnej części zdjęcia. Jednak od dawien dawna miejscowość, z racji położenia nad Odrą, zamieszkiwali rybacy. Jeszcze w 1718 roku było ich 18.

Bielinek ma jednak metrykę średniowieczną. Po raz pierwszy miejscowość jest wzmiankowana już w 1248 r. Jednak osada była już tu wcześniej. Na terenie Bielinka odnaleziono ślady osadnictwa wczesnośredniowiecznego z ok. X-XI wieku. Znajdują sie one na widocznych wzgórzach w środkowej części fotografii.

Wieś wzmiankowana jest także w źródłach z 1337 r. jako osada słowiańska. Wymieniona jest wówczas w Księdze Ziemskiej margrabiego Ludwika Starszego. Wtedy to Ziemia Cedyńska wchodzi w skład zaodrzańskiej części Brandenburgii. Wspomina się ją wraz z dwoma innymi miejscowościami: Lubiechowem Dolnym i Górnym.

Te trzy miejscowości tj. Lubiechów Dolny, Lubiechów Górny oraz Bielinek miały często jednego właściciela. W końcu XV w. osada należała do rodu Schöningów. Była zatem wsią rycerską. Od 1724 r. należała do rodziny von Marwitz. W połowie XIX w. była własnością rodziny von Keudell. Pałac tego rodu znajdziemy dziś w Lubiechowie Górnym.

Z kościołem wiąże się legenda o margrabinie, która zginęła w lesie i została odnaleziona przez robotników leśnych. Nie wiemy jak wyglądał pierwszy kościół. Nie wiemy też jak wyglądał kolejny kościół ryglowy. Wiemy natomiast jaki był ten wybudowany w 1908 r. Posłużył on bowiem jako wzór dla obecnego, oddanego do użytku w 1995 r. Na zdjęciu widoczna charakterystyczna wieża.

{gallery}layout/galeria/z_lotu_ptaka/bielinek/{/gallery}

Gmina Cedynia z lotu ptaka - Orzechów

Zdjęcie lotnicze pokazuje tylko mały fragment Orzechowa. Jest na nim za to najstarsza budowla, pochodząca z czasów początków obecnego założenia wsi. Pokazuje również ważny moment: odbudowę kościoła po ubiegłorocznym uderzeniu pioruna w wieżę.

Wraz z kościołem czytelny jest fragment owalnicy – dwóch dróg obiegających kościół dookoła. Taki układ „zafundowano” wsi w drugiej połowie XIII w. Metryką tego wydarzenia jest właśnie kościół z tego okresu. Nazwa „Wrechow”, która pojawia się dopiero w 1311 r., świadczy o słowiańskim pochodzeniu miejscowości.

We wczesnym średniowieczu osada koncentrowała się bliżej jeziora, które było znacznie większe niż dzisiejsze. Leżała ona na szlaku z Cedyni w kierunku zachodnim. Ważną rolę odgrywało rybołówstwo, a pokarmu dostarczała pobliska puszcza. Eksploatacja środowiska przybrała na sile we wspomnianym XIII w. – czasach wielkiej kolonizacji askańskiej. Askańczycy to dynastia margrabiów brandenburskich, która zawładnęła Ziemią Cedyńską.

Swoje piętno odcisnęły w Orzechowie cysterki oraz joannici. We wspomnianym 1311 roku biskup kamieński Heryk von Wachholz potwierdził cedyńskiemu klasztorowi nadania ziemi w Orzechowie. Cysterki sprawowały patronat nad miejscowym kościołem. W późnym średniowieczu wieś podzielona była na część cysterską oraz zakonu rycerskiego joannitów. Ten ostatni swoją siedzibę miał w Golicach. W 1466 r. wielki mistrz zakonu joannitów Liborius von Schlieben odkupił od margrabiego Albrechta II 16 włók ziemi w Orzechowie. Kolejna część wsi należała do rodziny rycerskiej.

{gallery}layout/galeria/z_lotu_ptaka/orzechow/{/gallery}

Gmina Cedynia z lotu ptaka - Lubiechów Dolny

Dzisiejsze zdjęcie lotnicze prezentuje Lubiechów Dolny. Konkretnie jego środkową część. A na horyzoncie widać nawet bloki Lubiechowa Górnego. Szata roślinna wskazuje, iż fotografia wykonana została jesienią. Dokładnie w październiku ubiegłego roku.

Zdjęcie ujęło dzisiejszą główną oś wsi - drogę Cedynia-Piasek. Nie ma tutaj południowej i wschodniej części wsi z XIX-wieczną brukową drogę z kamiennych otoczaków. Nie ma też północnej części miejscowości, zwanej „Pod lasem”, która wręcz styka się ze ścianą lasu. Strukturę przestrzenną wsi stanowi układ luźnych siedlisk, z domami usytuowanymi kalenicowo do drogi.

W źródłach pierwsza wzmianka o „Lubbechow” pojawia się w 1352 roku. Określana jest wówczas jako „villa slavorum”, czyli wieś słowiańska. To łacińskie określenie przedwojenni historycy niemieccy tłumaczyli tym, że Lubiechów Górny musiał być skolonizowany przez szczepy niemieckie. Dla odróżnienia więc Lubiechów Dolny określano jako słowiańską osadę. Źródła z 1472 roku określają Lubiechów dolny jako „Nedderen Lübbichow”. Ta nazwa nawiązuje już bezpośrednio do dwuczłonowej dzisiejszej. Przed wojną wieś nazywała się Nieder Lübbichow.

Od XV do XVII wieku miejscowość ta była w posiadaniu rodu von Schoening z Lubiechowa Górnego. Właścicielami Lubiechowa Dolnego byli następnie kolejni właściciele Lubiechowa Górnego. We wsi nie było folwarku ani dużych gospodarstw chłopskich.

Ze względu na bliskość starorzecza Odry była to przez wieki wioska rybacka. Rzeka do lat 90. XVIII wieku tworzyła w miejscu obecnych Żuław Cedyńskich rozlewisko zwane Jeziorem Bielinkowskim. Sytuacja zmieniła się dopiero w związku z przesunięciem koryta rzeki o prawie 3 km.

Rzekę uregulowano w 1792 roku, ale jeszcze do 1860 r. tereny Żuław były często zalewane. Kataklizm powodzi często nawiedzał rejony Nadodrza. Ostatnim razem rzeka podchodziła pod Lubiechów Dolny w 1945 roku. Tym razem to nie natura a wycofujące się wojska hitlerowskie wysadziły wały, aby mieć naturalną ochronę przed nadchodzącymi wojskami radzieckimi.

{gallery}layout/galeria/z_lotu_ptaka/lubiechow_dolny/{/gallery}

Gmina Cedynia z lotu ptaka - Stary Kostrzynek

Zdjęcie lotnicze pokazuje jak Stary Kostrzynek leży na zakolu Odry i jednocześnie zachodnim, skrawku Polski. Gdy w Warszawie zapada zmrok to tutaj słońce może świecić jeszcze przez ok., pół godziny. Choć w ciągu wieków położenie się nieco zmieniało zawsze było związane z rzeką.

Z lotu ptaka widać kościół o późnośredniowiecznym rodowodzie i domy w kratę. To charakterystyczna dla tego regionu konstrukcja ryglowa zwane też niesłusznie pruskim murem. Wzgórza zawsze chroniły przed zalaniem przez wodę. Ostatnia powódź z 1997 r. zostawiła tu jednak swoje ślady.

Miejscowość jako „Custrineken” wzmiankowana jest po raz pierwszy w źródłach w 1299 r. Margrabia brandenburski Ludwik Starszy w 1345 r. nadaje cedyńskim cysterkom „villae slavicales” czyli wsie słowiańskie Rudnicę i właśnie Kostrzynek. Po sekularyzacji dóbr zakonnych, Stary Kostrzynek jako wieś z wójtem lennym należała do dóbr elektorskich. Siedzibą owej domeny nadal był budynek klasztorny w Cedyni.

Średniowieczny Kostrzynek miał charakter rybacki. Zagrody mieściły się na stokach wzgórz. Były one gwarancją, że wysoki stan rzeki nie zniszczy domostw. A powodzie bywały takie, że niszczyły niemal wszystkie domy. Dziś to miejscowość bardziej letniskowa niż rybacka czy rolnicza.

Nowy układ wsi, oprócz powodzi, podyktowany był przekopaniem głównego koryta Odry dwa i pół wieku temu. Główne koryto tzw. Nowej Odry przebiegło tuż koło Kostrzynka. Część mieszkańców wyprowadziła się na osuszone po drugiej stronie Łęgi Odrzańskie (Oderbruch). Tam złożyli Nowy Kostrzynek. Ten otrzymał przydomek „stary”. I słusznie, bo Stary Kostrzynek ma średniowieczny rodowód.

{gallery}layout/galeria/z_lotu_ptaka/stary_kostrzynek/{/gallery}

Gmina Cedynia z lotu ptaka - Łukowice

Zdjęcie lotnicze - kolejne z naszej co piątkowej serii - pokazuje miejscowość Łukowice. Wieś leży na skraju Puszczy Piaskowej (w górnej części zdjęcia). Dobrze widać również jezioro Łukowickie, które zawsze odgrywało dość ważną rolę.

Do dziś zachował się pierwotny układ dróg powstały prawdopodobnie w epoce wielkiej kolonizacji Brandenburgii pod rządami margrabiów askańskich. Pierwsza wzmianka o Łukowicach pochodzi z 1334 roku. Źródła opisują, że była ona wówczas współwłasnością rycerskiego rodu von Uchtenhagen (właścicieli miasta Cedynia) oraz rycerskiego rodu von Witte.

Już w 1364 roku Łukowice nabywa miasto Chojna. W XV wieku następowały częste zmiany właścicieli. Do lat 30. XVI wieku kościół podlegał biskupstwu kamieńskiemu. Później przyszedł protestantyzm. Król pruski Fryderyk Wilhelm I w roku 1725 przekazał całe Łukowice miastu Cedynia.

Kościół został odbudowany przez mieszkańców zaledwie kilka lat temu. Według naocznego świadka kościół spłonął w 1945 roku po ostrzale kościoła przez żołnierzy radzieckich. Przez długie lata niszczał. Odbudowę rozpoczęto 8 lat temu.

Główny korpus nawy kościoła wykonany został ze starannie obrobionych granitowych kwadr. Sposób ich ułożenia sugeruje drugą połowę XIII wieku jako datę powstania pierwotnego kościoła. Jest to zatem jeden z najstarszych zabytków obecnego Pomorza Zachodniego.

To właśnie świątynia "nadała" nazwę miejscowości. Od dawna nazywała się Altenkirchen - co oznacza "stary kościół". Zmiana nazwy na Łukowice nastąpiła po 1945 r.

{gallery}layout/galeria/z_lotu_ptaka/lukowice/{/gallery}

Cedynia z lotu ptaka - Szkoła

W czasie naszej „lotniczej podróży” wracamy do Cedyni. Tym razem prezentujemy budynek szkoły wraz z boiskami oraz fragmentem grodziska i ulicy Żymierskiego. Ciekawe kolory zdjęcie zawdzięcza temu, iż było wykonane jesienią ubiegłego roku.

W budynku, mimo iż planowano tu 20 lat temu tylko podstawówkę, dziś mieści się kilka instytucji. Jest tu Publiczne Gimnazjum im. Mieszka I, Szkoła Podstawowa im. Bohaterów spod Siekierek, Publiczne Przedszkole, biblioteka i stołówka. Pracuje tu także wiele osób zatrudnionych przez Zespół Administracji Szkół. W sumie w budynku szkoły swoją pracę wykonuje kilkadziesiąt osób. No i oczywiście do szkół i przedszkola uczęszcza kilkaset dzieciaków i młodzieży z całej gminy Cedynia.

Obecny budynek szkolny wybudowano w połowie lat 80. XX wieku. Wcześniej były tam łąki, nieużytki i czasowa strzelnica. Gdy badano ten teren okazało się, że to miejsce m.in. wczesnośredniowiecznego cmentarzyska. W końcu lat 70. przystąpiono do badań archeologicznych.

Budynek dzisiejszej szkoły znajduje się na miejscu archeologicznego stanowiska 2a. Na długim, łagodnie opadającym wzgórzu było cmentarzysko z końca X do połowy XIV w. Ratunkowe badania archeologiczne rozpoczęto w 1977 r. Prowadziła je śp. Helena Malinowska-Łazarczyk. Prace kontynuował Antoni Porzeziński, który półtora roku temu wydał książkę o badaniach cmentarzyska w Cedyni.

W pierwszym roku badań odsłonięto wczesnośredniowieczną warstwę o miąższości dochodzącej do 60 cm. Znaleziono duże ilości fragmentów ceramiki z XI-XII w, przęślik gliniany i żelazny grocik. Wydobyto również ludzki szkielet. Pod tym znaleziskiem znaleziono warstwę kultury łużyckiej (z ok. 2,5 tys. lat temu).

W drugim roku badań czyli w roku 1978 wydobyto mnóstwo ceramiki kultury łużyckiej. Znaleziono m.in. kościane szydła, grot kuszy, noże, ostrogi, pierścionek, naszyjnik. Wydobyto rówież okucia drewnianego wiaderka.

Trzeci i ostatni sezon badań miał miejsce w latem 1979 r. Odkryto wówczas 69 grobów szkieletowych. O d strony grodziska odkryto m.in. obiekty osadnicze z okresu wczesnego średniowiecza. Były też znaleziska z okresu brązu. Wiele z wydobytych eksponatów można dziś obejrzeć w cedyńskim muzeum.

{gallery}layout/galeria/z_lotu_ptaka/szkola/{/gallery}

Gmina Cedynia z lotu ptaka - Golice

Kontynuując cykl zdjęć z lotu ptaka, dziś „dolecieliśmy" do Golic. Miejscowość położona jest w południowo-wschodniej części gminy Cedynia, przy lokalnej drodze Cedynia - Moryń. Bezpośrednie otoczenie wsi wykorzystywane jest rolniczo. Tak jak przed wiekami.

W pobliżu Golic znajduje się także duża ilość niewielkich jezior zwanych oczkami polodowcowymi. I tak też z góry wyglądają... To część krainy geograficznej zwanej Pojezierzem Myśliborskim.

Golice mają średniowieczną metrykę. Wzmiankowane były po raz pierwszy w 1337 r. w Księdze Ziemskiej Ludwika Starszego. Z tego okresu pochodzi, jeden z ciekawszych obiektów w Golicach, gotycki kościół z kostki granitowej. Związany jest z historią joannitów (świadczy o tym krzyż joannicki na kościele) i krzyżaków. Ostatnio odbudowany po zniszczeniach, wywołanych pożarem w 1972 r.

Zdjęcie zdradza pierwotne założenie wsi. Z góry czytelny jest owalny układ dróg wokół kościoła. To typowa wieś kolonizacyjna, zwana owalnicą. Na zachód od Golic, w stronę Cedyni, widoczny jest kurhan.

Zdjęcie prezentuje również nowe obiekty. Najnowocześniejszym budynkiem jest Ośrodek Przygranicznej Współpracy Kulturalnej (świetlica wiejska). Została ona wybudowana w ubiegłym roku.

{gallery}layout/galeria/z_lotu_ptaka/golice/{/gallery}

Gmina Cedynia z lotu ptaka - Osinów Dolny (2)

Dziś zdjęcie z lotu ptaka Osinowa Dolnego. W zasadzie to tylko część rozległej miejscowości. Wieś położona jest na wschodnim brzegu Odry, na południowym krańcu Żuław Cedyńskich. Leży w obrębie Cedyńskiego Parku Krajobrazowego (powołanego w 1993 r.).

Osinów Dolny posiada średniowieczną metrykę. Po raz pierwszy wzmiankowany był w źródłach w 1299 r. Wtedy należał do klasztoru cysterek w Cedyni. Jednak tej najstarszej części wsi z kościołem nie widać na zdjęciu.

Na zdjęciu jest za to widoczny główny szlak komunikacyjny: droga Cedynia - przejście graniczne. Wieś skomunikowano drogą bitą z Cedynią w 1868 r. To rozwój gospodarczy i związane z nim rozwinięcie sieci drożnej doprowadziło w XIX w. do daleko idących przekształceń w układzie wsi. Wtedy wieś stała się wielodrożnicą, a nowo powstała zabudowa zlokalizowana została przy promieniście wytyczonych drogach. W okresie od końca XIX w. do lat 30. XX w. w układzie przestrzennym wsi nie zaszły zmiany.

Gwałtowne zmiany w zabudowie nastąpiły po 1993 r. W tym roku otwarto przejście graniczne Osinów Dolny-Hohenwutzen. We wsi powstało targowisko miejskie. Wybudowano nowe budynki, a inne zmieniły swoje pierwotne funkcje. Zmienił się charakter wsi, które stało się swoistym miasteczkiem handlowo-usługowym.

{gallery}layout/galeria/z_lotu_ptaka/osinow_dolny_2/{/gallery}

Cedynia z lotu ptaka - Osiedle Sójcze Wzgórze

Kontynuujemy cykl prezentacji zdjęć z lotu ptaka. Dziś prezentujemy osiedle Sójcze Wzgórze w Cedyni.

Osiedle zaplanowano w latach 70. XX w. Nazwa, początkowo potoczna, wzięła się z pewnego czeskiego filmu...

Samolot latał nad gminą jesienią ubiegłego roku. Cześć zdjęć została wykorzystana do kalendarza ściennego na 2008 rok. Co piątek, na naszych stronach internetowych, pojawią się kolejne fotografie z gminy Cedynia.

{gallery}layout/galeria/z_lotu_ptaka/osiedle/{/gallery}

Gmina Cedynia z lotu ptaka - Siekierki

Kolejna fotografia z serii zdjęć lotniczych naszej gminy przedstawia Siekierki. Z góry wyraźnie widać, że rozplanowanie wsi w XIX w. znacznie różni się od współczesnego. To skutek zniszczeń wojennych – głównie walk związanych z forsowaniem Odry w kwietniu 1945 r.

Siekierki mają jednak metrykę średniowieczną. Wieś wzmiankowana jest w źródłach po raz pierwszy w 1355 r. To dość późno, jak na ten region. Nie ma informacji o Siekierkach w Księdze Ziemskiej Ludwika Starszego z 1337 r. Wzmianka o „Czekerik” pojawia się dopiero we wspomnianym spisie margrabiego Ludwika Rzymskiego.

W 1355 r. osada należała do rodu Bredekow. Była zatem wsią rycerską. Potem wieś sprzedano zakonowi joannitów. W XV w. Siekierki nabył elektor brandenburski Albrecht II. W 1466 r. wielki mistrz zakonu joannitów Liborius von Schlieben odkupił od elektora wielkie gospodarstwo Golice z należącą do niego wsią Siekierki.

W dokumentach historycznych wieś wielokrotnie określana była jako „stara osada rybacka". W 1665 r. w Siekierkach doliczono się 23 rodzin rybackich i jednego wycinacza trzciny. Duże zmiany nastąpiły 250 lat temu, gdy Fryderyk Wielki prostował Odrę. Wtedy tuż obok wsi płynęło nowe wyregulowane koryto (właściwie kanał) Odry. To położenie doprowadziło do znacznego rozwoju wsi.

Jak to wynika z mapy z 1890 r. wieś była wielodrożnicą. Gęsta (zwłaszcza po stronie południowo-wschodniej) sieć dróg, odwzorowywała przebieg poziomic. Oś rozwoju wsi opierał się na linii NW - SE. Przy drodze istniała gęsta wiejska zabudowa, którą znacznie przerzedziła ostatnia wojna. W końcu XIX i na początku XX w. w Siekierkach dominowały niewielkie dwu-budynkowe zagrody rybackie. Chałupy zwrócone były szczytami w kierunku drogi. Wiele z tych chałup było obiektami podcieniowymi wzniesionymi w technice ryglowej. Jeden taki budynek przetrwała do dziś.

Jeszcze po wojnie w Siekierkach stał neogotycki kościół. Pochodził z 1866 r. Świątynia ta nie uległa zniszczeniu w 1945 r. jak podaje wiele opisów. Na jego miejscu w latach 80. XX w. wzniesiono Sanktuarium Maryjne Nadodrzańskiej Królowej Pokoju.

{gallery}layout/galeria/z_lotu_ptaka/siekierki/{/gallery}

Gmina Cedynia z lotu ptaka – Żelichów

Od zachodniej strony zostało zrobione zdjęcie miejscowości Żelichów. To kolejna fotografia z serii zdjęć lotniczych naszej gminy. Zdjęcie zostało zrobione w październiku ubiegłego roku na zlecenie Urzędu Miejskiego w Cedyni.

Podobnie jak tydzień temu Lubiechów Górny Żelichów posiada średniowieczny rodowód. Tym razem na zdjęciu nie widać jednak charakterystycznego układu dróg. Gdy zakładano wieś w XIII w. To była to owalnica. Do dziś czytelne są dwie drogi tworzące owal. O początku wsi świadczy gotycki kościół.

Pierwsza wzmianka o Żelichowie pochodzi z 1337 r. gdy wspomina ją Księga Ziemska Ludwika Starszego. Właścicielem miejscowości był m.in. Henning von Jagow. W górnej części zdjęcia widać założenia pofolwarczne zabudowania. Zostały one założone w końcu XIX w.

{gallery}layout/galeria/z_lotu_ptaka/zelichow/{/gallery}

Gmina Cedynia z lotu ptaka – Lubiechów Górny

Lubiechów Górny w jesiennych barwach – to kolejna fotografia z serii zdjęć lotniczych naszej gminy. Zdjęcie zostało zrobione w październiku ubiegłego roku na zlecenie Urzędu Miejskiego w Cedyni.

Na zdjęciu mamy dowód, że Lubiechów Górny ma rodowód średniowieczny. Świadczy o tym układ dróg we wsi – tzw. owalnica (dwie drogi tworzące owal). Lubiechów Górny to wieś kolonizacyjna z czasów kolonizacji askańskiej.

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1267 r. Pierwszy znany właściciel to Alberto von Brunkow, który był marszałkiem panującego rodu w Brandenburgii. Na kościele, o najpiękniejszych w regionie kształtach i niezwykłym brzmieniu dzwonu, znajduje się tajemnicza szachownica przypisywana templariuszom!

Z przełomu XVIII/XIX pochodzi klasycystyczny pałac w Lubiechowie Górnym. Park tworzył Piotr Lenn'e, królewski ogrodnik. Zarówno pałac jak i park zmienił ostatnio właściciela.

{gallery}layout/galeria/z_lotu_ptaka/lubiechow_gorny/{/gallery}

Gmina Cedynia z lotu ptaka - Osinów Dolny

Kontynuujemy cykl prezentacji zdjęć z lotu ptaka. Dziś prezentujemy przygraniczne centrum handlowe HAK w Osinowie Dolnym.

Główny obiekt prezentowany na zdjęciu to dawna fabryka celulozy. Została uruchomiona przez Niemców w 1938 r. Ceglany komin miał aż 128 m. W 1945 r. fabryka została zniszczona.

Po wojnie hale fabryki były tylko częściowo wykorzystywane (robiono m.in. kontenery na śmieci: metalowe i plastikowe). Sytuacja zmieniła się po 1993 r. kiedy otwarto przejście graniczne Osinów Dolny-Hohenwutzen. Wtedy to obiekt wraz z przekształconym otoczeniem zaczął pełnić rolę usługową.

Samolot latał nad gminą jesienią ubiegłego roku. Cześć zdjęć została wykorzystana do kalendarza ściennego na 2008 rok. Co piątek, na naszych stronach internetowych, pojawią kolejne fotografie z gminy Cedynia.

{gallery}layout/galeria/z_lotu_ptaka/osinow_dolny/{/gallery}

Dodatkowe informacje