Historia miasta

Najstarsza zapisana w dokumentach nazwa grodu pojawia się już pod rokiem 972 jako Cidini, w 1187 Zedin i Cedene, w 1240 Ceden. Do roku 1945 Cedynia nosiła niemiecką nazwę Zehden, obecna nazwa jest jej spolszczeniem. Po 1945r. miasto nosiło przejściowo nazwę Cedno.

Przynależność miasta do Brandenburgii oraz rodu von Jagow miała wpływ na wygląd herbu. Na srebrnym tle tarczy widnieje z lewej strony pół czerwonego orła brandenburskiego (dziób i łapa ze szponami - złota) bez korony oraz pół czerwonego koła, widniejącego w herbie rodu von Jagow. Herb taki występuje na pieczęciach miejskich od XIV w. 

Jak wykazały badania archeologiczne, osadnictwo w okolicy Cedyni rozwijało się już około 3.500 lat p.n.e. W okresie kultury łużyckiej (700-600 lat p.n.e.) w Cedyni zbudowano gród i osadę podgrodową. Chronił on okoliczną ludność, mieszkającą w licznych osadach zgrupowanych w tym regionie, na wypadek napadów i wojen. W połowie I tysiąclecia p.n.e. osadnictwo łużyckie zanika, a na jego miejscu w VIII-IX w. n.e. powstają osady słowiańskie. W początku X w. na miejscu zniszczonego grodziska

Prawa miejskie otrzymała Cedynia w XIV w., świadczy o tym pieczęć z napisem "Civitatis Cedene". Brak jest natomiast dokładnej daty i dokumentów, potwierdzających uzyskanie praw miejskich. Jednak już w 1299 r. Cedynia została wymieniona po raz pierwszy jako miasto. W 1346 r. w źródłach pisanych występują sędziowie i ława miejska, w 1452 r. rajcy miejscy z burmistrzem jako starszym rajcą.

Dodatkowe informacje